เรื่องเล่าของ...ดอกแก้วกระฎุมภี
 

ตอนที่ ๑

กลับไปหน้าแรก
ส่วน ๑
ตอนที่  ๑
ตอนที่  ๒
วันนี้พวกเราชาวดอกแก้วกระฎุมภี จะมาสาธยายความลาดน้อยๆ ของชาวฝรั่งเศสให้เพื่อนๆ ได้อ่านกัน ลองมาดูซิว่า คำว่า "Règle" ตามรากศัพท์ภาษาลาติน หรือเปล่าก็ไม่รู้นะ (ถ้าอยากรู้ให้ไปอ่านคอลัมน์ศัพท์กฎหมายกับณัฐสุดาอาเองก็แล้วกัน แต่ถ้าเขาไม่ได้อธิบายไว้ ก็ตั้งกระทู้ถามได้นะ) แต่ตามภาษาฝรั่งเศส มันแปลว่า "กฎ" แต่ถ้าเติมคำว่า Avoir ses -s เข้าไปเนี่ยมันจะได้ความหมายอีกนัยหนึ่ง ซึ่งผู้หญิงทุกคนรู้ดีว่ามันคือสิ่งที่มีๆๆ กันทุกเดือนนั่นแหละ

   เข้าเรื่องกันดีกว่า ไม่งั้นจะถูกเซ็นเซอร์ เอาเป็นว่าเรื่องมีอยู่ว่า คนฝรั่งเศสเนี่ยนะ เคารพในกฎเกณฑ์เป็นอย่างยิ่ง เช่น ถ้าคุณไปซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้า หรือ อุปกรณ์อะไรก็ตาม ที่มันมีรูให้เสียบ แล้วมันเกิดไร้สมรรถภาพ หรือที่เขาเรียกว่ามันเสียเนี่ย ก็เอาไปเปลี่ยนได้ภายในระยะเวลาหนึ่ง (จำไม่ได้เหมือนกันว่ามันนานเท่าไหร่ แต่คงไม่ถึงปีหรอก) ซึ่งคนฝรั่งเศส เขาก็ใจดีอยู่ที่ให้เอาไปเปลี่ยน แต่อยู่ๆๆ จะไปเปลี่ยนทันทีไม่ได้เพราะมันไม่ถูกกฎ (Règle)

   อยากรู้ไหม ว่ากฎมันคืออะไร?

   เรื่องมันมีอยู่ว่าสาวเจ้านางหนึ่งนามว่า "แซมมี่" ได้ไปซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้ายี่ห้อ LAROUSSE ที่ห้าง "ยักษ์" แต่ไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลกลใด หรือเวทมนต์คาถาของพ่อมดหมอผี ทำให้สินค้าที่เจ้าหล่อนซื้อมานั้นใช้การไม่ได้ ครั้นรุ่งเช้าหล่อนรีบกลับไปห้างยักษ์นั้นด้วยความตาเหลือกเลยนะฮะ เพื่อจะไปเปลี่ยนเอาสินค้าใหม่มาแทน

   เมื่อเท้าซ้ายของเธอย่างก้าวเข้าไปในห้างนั้น หล่อนก็ได้เหลือบไปเห็นพนักงานขาย ซึ่งเป็นพ่อหนุ่มรูปงาม หล่อนก็รี่เข้าไปถามว่า "เคาน์เตอร์เปลี่ยนของอยู่ไหนคะ" พ่อหนุ่มพนักงานขายตอบเจ้าหล่อนว่า ก็ลองไปทางซ้ายดูสิครับ ก็ลองดู!

   หลังจากนั้นหล่อนได้ไปคืนสินค้าที่เคาน์เตอร์ดังกล่าว ซึ่งแม่พนักงานขายสาวใหญ่ วัยย่างเข้าปัจฉิมวัย ก็ได้ให้แผ่นกระดาษน่ารักๆ มาหนึ่งใบเพื่อเอาไปเปลี่ยนสินค้าที่แผนกเครื่องใช้ไฟฟ้า

   จากนั้น หล่อนได้มุ่งตรงไปยังแผนกดังกล่าว เพื่อนำใบไปรับสินค้า แต่โชคชะตามิได้เข้าข้างหล่อนเอาเสียเลย ด้วยเหตุที่หล่อนไปพบกับพนักงานขายใจร้ายตนหนึ่ง ซึ่งไม่ยอมให้หล่อนเปลี่ยนสินค้า แต่หาได้ทำให้หล่อนสะพึงกลัวไม่ หล่อนได้ยื่นใบเปลี่ยนสินค้ากับแม่พนักงานขายคนนั้น พร้อมกับพึมพำกับตนเองว่า "ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก เพราะฉันมีใบนี้แล้วเนี่ยน่า"   

   แต่แล้วทุกอย่างก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่ แซมมี่ คิดไว้ เพราะสิ่งที่ได้คืนมานั้น มันไม่ใช้สินค้าที่เจ้าหล่อนต้องการ หากแต่เป็นเงินเท่าจำนวนสินค้าที่หล่อนเพิ่งจะเอาไปเปลี่ยน ซึ่งได้สร้างความพิศวง งงงวยให้กับเจ้าหล่อนยิ่งนัก ว่าให้กูมาทำไมวะ กูจะเอาสินค้าไม่ใช้เงิน?

   แค่เพียงหล่อนทำหน้างง พนักงานขายก็หันมาดุว่า ให้ไปหยิบสินค้าแบบที่ต้องการเปลี่ยนมาให้ แล้วเอาเงินที่ให้เนี่ย มาจ่ายฉันอีกทีหนึ่ง เข้าใจไหมว่ามันเป็นกฎ (Règle)?

   เรื่องมันก็เป็นอย่างนี้แหละ

ป.ล. ถ้าไม่ขำหรือไม่เข้าใจ ก็ตั้งกระทู้ถามเจ้าของเว็บบอร์ดเอาแล้วกัน ดอกแก้วฯ ไม่ขอรับทราบอะไรทั้งสิ้น

                                                เอวัง....... ตอนที่หนึ่งกับเรื่องเล่าของดอกแก้วกระฎุมภี

1